هاني كوچولو

فعلا عكس ها باشن تا سر فرصت بيام و خاطرات اسفند ماهمو ثبت كنم   ...

در تاريخ 25 اسفند 95   اينجانب از مدرسه پيش دبستاني سپهر دانش با كارنامه عالي فارغ التحصيل شدم من و بچه هاي كلاسم داريم شعر مادر ميخونيم از دور نگاه ماماني ميكنم و خيلي خوشحالم كه توي جشن همراهم بود خوراكي هاي خوشمزه جشن خداحافظي با كلاس پيش دبستاني  و سركار خانم مدني معلم مهربونم كه خيلي دوستش دارم مامان و بابايي از سركار مرخصي گرفتن و همراه با من اومدن اردو چون حضور پدر يا مادر الزامي بود و من خوشحال بودم دو نفري و هيام با من بودن     ...

اينم آبجي ده ماهه و قلدر من البته الان كه ماماني داره اين مطلب رو ميزاره آبجي يازده ماهش شده ولي چون بايد عكس ها و خاطرات رو به ترتيب بزاريم توي وبلاگ از ده ماهگيش مي نويسم و يازده ماهگي بماند براي بعد هيام خانم عاشق عينك و كلاهه آبجي الان هفتا دندون داره و خنده هاش خيلي قشنگه جديدا آبجي هيام سعي ميكنه كفشاشو خودش بپوشه هرچند كه سعي و تلاشش بي نتيجه ميمونه ولي باز پاشو به زور ميخواد توي كفش كنه ماماني عاشق اين دنپايي انگشتيه هيامه هيام كه نه ماهش تكميل شد ، يكم اسفتد ماماني رفت سركار صبح ساعت هفت تا دو نيم بعد از ظهر من و هيام پيش مامان بزرگيم تا ماماني برگرده البته براي م...

من و آبجي بازي ميكنيم و ميخنديم هيامي مورخ 95/11/02 اينجا هشت ماه و سه روزشه نوشته هاي مامان براي من در شب تولدم موقعي كه من خوابه خواب بودم  سرت ، صورتت ،دستات ، پاهات و تمام بدنت هميشه و هر روز پر از زخمه جديده و اين زخم ها يا بخاطر دعوا و كتك كاري در حين بازي يا زمين خوردنه يا به هر علتي كه باعث ميشه هنوز زخم قبلي خوب نشده ، زخم جديد روي بدنت ببينم و تو همچنان شاد ،پر از انرژي و من همچنان نگران سلامتي جسم و روحتم براي داشتنت هميشه خدا رو شكر مي كنم و در كنارش از خدا صبر و حوصله ميخوام كه بتونم اونطور كه بايد برايت مادري كنم و مثل يك رفيق برايت باشم بعضي وقتها اونقدر حرفات و كارات شي...

بانو هيام نه ماهه ماماني اول اسفند رفت سركار و ما نتونستيم اين آبجي خانم رو به شير خشك عادت بديم و حتي غذاي خودشو هم نميخوره و بايد از غذاي سفره خودمون بهش بديم يادش بخير من چه بچه خوبي بودم و بخصوص براي غذا و شيركمكي اصلا ماماني رو اذيت نكردم و اين وبلاگم شاهده آبجي الان پنج تا دندون داره و من جرات ندارم بهش دست بزنم با همين دندونها بهم حمله ميكنه البته شوخي ميكنما آبجيم خيلي دختر خوبيه جديدا هم در حد چند ثانيه بدون كمك كسي مي ايسته هنوز نمي تونه خودشو ثابت نگه داره ولي باز ايستاده دست دست ميزنه بعدش هم ميفته هيامي هميشه بابا ‎،كاكا،داد و يه سري كلمات نامفهوم ديگه ميگفت اما ماما...

بيست و دوم بهمن و يه هواي عالي در كنار ساحل ماماني دوست داشت قبل از اينكه بره سركار گوش هيام خانم رو سوراخ كنه ولي ميترسيد ببرتش پيش دكتر از قضا بيست و دوم بهمن ماه خونه دوست بابايي دعوت بوديم و اونجا مامان عمو يوسف گوش آبجي هيام رو سوراخ كرد  خدا رو شكر هيامي اصلا اذيت نشد ...

پنجم بهمن تولد شش سالگیم بود عکس هامو آتلیه زووم استدیو زحمتشو کشیدن کلی خاطره از تولدم براتون دارم انشاءالله سروقت میام و براتون می نویسم       ...